• ΑΣΦΑΛΙΣΗ
• 4ΩΡΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ
• ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΜΗΝΙΑΙΟΥ >( Ο ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΞΕΠΕΡΝΑ ΤΑ 170 ΕΥΡΩ!!!!! ΕΛΕΟΣ)

1. Μπιλ Γκέιτσ 40 δις δολ.
2. Γουόρεν Μπάφετ 37 δις
3. Κάρλος Ελίμ Ελού 35 δις
4. Λόρενς Έλισον 22,5 δις
5. Ινγκβαρ Κάμπραντ 22 δις
6. Καρλ Αλμπρεχτ 21,5 δις
7. Μουκές Αμπάνι 19,3 δις
8. Λακσμί Μιτάλ 18,8 δις
9. Τεο Άλμπρεχτ 18,3 δις
10. Αμάνθιο Ορτεγκα 17,8 δις
    

• Ανακύκλωση τώρα! Τα περισσότερα από τα σκουπίδια που πετάμε στους κάδους μπορούν να ανακυκλωθούν και να ξαναχρησιμοποιηθούν. Γυαλί, χαρτί και μπαταρίες είναι μερικά από τα υλικά που ανακυκλώνονται. Ενημερωθείτε άμεσα!
• Λάμπες χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης! Κοστίζουν λίγο περισσότερο από τις κοινές αλλά, έχουν μεγαλύτερη διάρκεια και η κατανάλωση ενέργειας είναι λιγότερη.
• Κατάσταση αναμονής . . ποτέ! Πόσες φορές έχετε αφήσει τις ηλεκτρικές σας συσκευές σε κατάσταση αναμονής; Η ενέργεια που καταναλώνουν είναι τεράστια. Μην αφήνετε τις συσκευές σε κατάσταση stand - by

Βόμβα έχει πέσει στο νησί και γενικότερα στη χώρα με τις ακάλυπτες επιταγές! Δεν φτάνει που περιμένεις να πάρεις τα χρήματα σου ένα εξάμηνο, που έτσι και αλλιώς δεν έχουν την ίδια αξία
(δεν μιλάμε για πληθωρισμό, αλλά την έλλειψη ρευστότητας στα ταμεία των επιχειρήσεων), δεν τα παίρνεις ΚΙΟΛΑΣ! Αυτά όμως λίγο πολύ τα ξέρατε, αυτό που θέλουμε να υπογραμμίσουμε εδώ είναι ότι η πρακτική της επιταγής δεν συνηθίζετε στα υπόλοιπα μέλη της ένωσης και δη στην Γερμανία που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της Ε.Ε. Εμείς γιατί μοιάσαμε στο Αμέρικα; Προσοχή λοιπόν στις επιταγές!

Υ.Γ. καλό είναι να την στήνετε από νωρίς στην τράπεζα όταν είναι η ημερομηνία να εισπράξετε την επιταγή μπας και μπουν χρήματα για τον προηγούμενο και τα πάρετε εσείς!!!

“The liver,” one biologist proposed. “If the liver is dark red, it means the fish is eating a low-fat diet and is probably wild.”

“But Kostas,” Panopoulos replied, “they have taken out the guts. What are we to do?”

“Maybe the otolith?” another scientist suggested.

“Ah,” Panopoulos said, “the otolith.”

He worked a knife into the fish’s head and removed the pearly ear bone. Then, using his glass as a primitive magnifying instrument, he counted the otolith’s layers, which accrue like rings in a tree. “I see four,” Panopoulos said, “and they are uneven. This fish is four years old and wild.”

That the fish before us was indeed wild is a rarity in modern Greece. Never common, wild European sea bass are today one of the more overfished creatures in the Mediterranean. So rare that when you want to say you “hit the jackpot” in Greek, you say you “epyase lavraki” — you caught a sea bass. But as is increasingly the case with prized sea creatures, the end of a fish in the sea does not mean its disappearance from the plate. In fact the diminishing of a wild population is often the trigger that starts research on a new species’ domestication.

Sea-bass farming has been a long time in the works. It was piloted in France and Israel in the 1960s, and it took years to decode the biochemistry behind reproduction and diet. A final element — the warm, protected inlets of coastal Greece, turned it into a commodity.

In Greece it began, as it should, with a man at sea. In 1982, Thanasis Frentzos set sail from Kefalonia, an island some archaeologists believe was Odysseus’ Ithaca. Frentzos bears a certain resemblance to Homer’s protagonist, and so it follows that when he traveled to Sicily to purchase 100,000 inch-long sea-bass juveniles, his return trip was interrupted by a fierce gale known as the donkey mistral, and 90,000 bass perished in the storm. He installed the surviving bass in a pen and grew them to maturity. From this first farm (now called Kefalonia Fisheries), Greece came to dominate world sea-bass production, and the Selonda company has emerged as an international leader, with exports to the United States growing to more than a million pounds in 2004 from 10,000 pounds in 2000.

American appreciation of foreign bass has risen in inverse proportion to the decline of our own domestic striped bass. Similar in shape to European sea bass, American striped bass were recently found through DNA analysis to be so closely related as to share a common genus (Morone). With their meaty white flesh, “stripers” were a favorite from the Carolinas to Maine all the way back to Colonial days. Fishing pressure on stripers mounted progressively until the mid-’70s, when the catch plunged. By the early ’80s, just as Thanasis Frentzos was sailing for Sicily, conservationists were suggesting stripers for the Endangered Species List.

But while Europeans generally turn to the farm when fish go missing, Americans tend to look to the wild. In a major conservation act, a consortium of states halted striped-bass fishing in the ’80s, and a program was introduced to rebuild the breeding stock in the Chesapeake Bay. One scientist the government engaged was Yonathan Zohar, an Israeli-born biologist at the University of Maryland at Baltimore who helped decode European sea-bass reproduction. Zohar, who refers to himself as an “OB-GYN for fish,” got wild striped bass to spawn in captivity in a predictable manner. Supplementation combined with fishing moratoriums yielded results. Today striper populations are listed as “fully rebuilt,” and the fish has once again appeared on seafood menus — alongside branzino.

Αναδημοσιεύουμε την είδηση από το [www.dailyfrappe.com]

• Αυτός που μας πρόδωσε όλους στα 'Ίμια?
• Αυτός που έδωσε την βάση στην Κρήτη για να βοηθήσει τους Αμερικανούς στο Ιράκ?
  
• Αυτός που επέβαλε στους μαθητές 2 χρόνια Πανελλήνιες? (20 μαθήματα...)
• Αυτός που εγκατέλειψε το ΠΑΣΟΚ λίγο πριν το 2004, διότι γνώριζε ότι παρέλαβε ένα κόμμα εξουσίας από τον Ανδρέα και το κατάντησε αντιπολίτευση?!!!!!! (τι γενναίος!!!!!)